၂၄။ စင္စစ္ေသာ္ကား စကားအရာ၌ ေကာင္းျမတ္ေသာသူကား အဘယ္သူနည္း။ ထိုသူသည္ သူတစ္ပါးတို႔အား အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဘက္သို႔ ဖိတ္ေခၚသည့္အျပင္(မိမိကိုယ္တိုင္လည္း) ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္အမူကို က်င့္မူေဆာက္တည္၏။ ထိုမွတစ္ပါး ဧကန္မလြဲ ကၽြႏု္ပ္သည္ မြတ္စ္လင္မ္(အမိန္႔ေတာ္ကိုနာခံသူ) တစ္ဦးျဖစ္သည္ဟု ေျပာေလသည္။(၄၁ း ၃၃) အမွန္စင္စစ္ေသာ္ကား ေကာင္းမွဳႏွင့္ မေကာင္းမွဳ႔တို႔မွာ တူၾကသည္မဟုတ္ေပ။ (သို႔ျဖစ္ေပရာ) အသင္သည္ (မေကာင္းမွဳကို) ေကာင္းမွဳျဖင့္ခုခံတြန္းလွန္ပါေလ။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ အၾကင္သူႏွင့္ အသင္၏အၾကား၌ ရန္ျငိဳးရွိ၏။ထိုသူသည္ မိတ္ေဆြအရင္းကဲ့သိုျဖစ္လာမည္။ (၄၁ း ၃၄) သို႔တေစလည္း ယင္းေကာင္းျမတ္ေသာ နည္းဟူသည္ သည္းခံေသာသူတို႔အားသာလွ်င္ ေပးသနားျခင္းခံၾကရေပမည္။ ထိုနည္းတူစြာ ယင္းေကာင္းျမတ္ေသာ နည္းဟူသည္ ၾကီးက်ယ္စြာေသာ ေ၀စုေ၀ပံုကို ပိုင္ဆိုင္ေသာသူသည္သာ ေပးသနားျခင္းကို ခံရေလသည္။(၄၁ း ၂၅)
(၂၅) အုိ မုအ္မင္န္သက္၀င္ယံုၾကည္သူအေပါင္းတို႔၊ အသင္တုိ႔သည္ မိမိတို႔(ကိုယ္မ်ား)ကို လည္းေကာင္း မိမိတို႔၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ (ငရဲ)မီး(ေဘး)မွ ကယ္ဆယ္ကင္းလြတ္ေစၾကေလကုန္။ ယင္းငရဲမီး၏ ေလာင္စားမ်ားမွာ လူမ်ားႏွင့္ ေက်ာက္တံုးမ်ားျဖစ္ၾကေလသည္။ ယင္းငရဲမီး၏ ညွာတာမွဳကင္းမဲ့ေသာစိတ္ဓာတ္၊ခက္ထန္ျကမ္းတမ္းေသာ လြန္စြာျပင္းထန္ၾကံခုိင္ေသာ မလာအိကဟ္ေကာင္းကင္တမန္မ်ားသည္(ေစာင့္ၾကပ္လ်က္) ရွိၾကကုန္၏။ ထိုမလာအိကဟ္ေကာင္းကင္တမန္တို႔မွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား ထိုအရွင္ျမတ္က ၎တို႔ကို ေပးေတာ္မူေသာ အမိန္႔ေတာ္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ဖီဆန္ၾကသည္မရွိသည့္အျပင္ မိမိတို႔အမိန္႔ေပးျခင္း ခံၾကရသည္ကုိ (မဆိုင္းမတြ) ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေလ့ ရွိၾကကုန္၏။ (၆၆ း ၆)
No comments:
Post a Comment